Σε μια κίνηση που αναμένεται να κλιμακώσει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, η Άγκυρα προχωρά στην επίσημη θεσμοθέτηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Σύμφωνα με πληροφορίες από τον τουρκικό τύπο, η κυβέρνηση του AKP σχεδιάζει να καταθέσει τη σχετική «Πρόταση Νόμου περί Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας» στο Κοινοβούλιο αμέσως μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2027, με πιθανότερο ορίζοντα τον ερχόμενο Δεκέμβριο.
Το προσχέδιο, το οποίο φέρεται να είναι τεχνικά έτοιμο, αποτελεί προϊόν συνεργασίας των Υπουργείων Άμυνας και Εξωτερικών της Τουρκίας, προεδρικών συμβούλων και ακαδημαϊκών.
Η ανάγκη για άμεση ψήφιση υπογραμμίστηκε και από τον απόστρατο υποναύαρχο Γιανκί Μπαγτζίογλου, ο οποίος προειδοποίησε ότι τυχόν νέα καθυστέρηση θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως υποχώρηση της Άγκυρας υπό την ελληνική διπλωματική πίεση.
Τι περιλαμβάνει το τουρκικό προσχέδιο νόμου
Η νέα νομοθετική πρωτοβουλία επιχειρεί να αντικαταστήσει το παρωχημένο πλαίσιο του Νόμου περί Χωρικών Υδάτων του 1982, εισάγοντας μια ολοκληρωμένη εσωτερική ρύθμιση για τις θαλάσσιες ζώνες.
Οι βασικοί άξονες του νομοσχεδίου περιλαμβάνουν:
• Χαρτογράφηση διεκδικήσεων: Ορίζονται λεπτομερώς τα τουρκικά εσωτερικά και χωρικά ύδατα, η υφαλοκρηπίδα, η συνορεύουσα ζώνη, καθώς και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) όπως την αντιλαμβάνεται η Άγκυρα.
• Καθεστώς Στενών: Επιβεβαιώνονται ρητά τα δικαιώματα της Τουρκίας στον Βόσπορο, τα Δαρδανέλια και τη Θάλασσα του Μαρμαρά, στη βάση της Σύμβασης του Μοντρέ.
• Όρια στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο: Διατηρείται η υφιστάμενη εφαρμογή των 6 ναυτικών μιλίων για το Αιγαίο Πέλαγος, καθώς και των 12 μιλίων για τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
• Μονοπώλιο φυσικών πόρων: Το κράτος αποκτά διευρυμένη νομική δικαιοδοσία για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, ορυκτών και βιολογικών πόρων, αλλά και για την ανάπτυξη υπεράκτιων έργων πράσινης ενέργειας (αιολικά, ηλιακά και παλιρροϊκά συστήματα).
Η γεωπολιτική σκοπιμότητα της Άγκυρας
Με τη μετατροπή μιας πολιτικο-στρατιωτικής θεωρίας σε εσωτερικό δίκαιο, η Τουρκία επιδιώκει να πετύχει τρεις βασικούς στόχους:
1. Δέσμευση για το μέλλον: Δημιουργεί ένα αυστηρό νομικό πλαίσιο που θα δεσμεύει τις μελλοντικές τουρκικές κυβερνήσεις, εμφανίζοντας τις θέσεις της στη διεθνή κοινότητα ως «μη διαπραγματεύσιμη εθνική νομοθεσία».
2. Άσκηση πίεσης: Χρησιμοποιεί τα τετελεσμένα (όπως το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο) για να εξαναγκάσει την Αθήνα και τη Λευκωσία σε διαπραγματεύσεις υπό τους δικούς της όρους και με μια τεχνητά διευρυμένη ατζέντα «διαφορών».
3. Μπλόκο σε περιφερειακά έργα: Θέτει εμπόδια σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές της περιοχής, με κυριότερο παράδειγμα τον ηλεκτρικό διασυνδετήριο αγωγό Great Sea Interconnector (GSI) που σχεδιάζεται να συνδέσει την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.
Η απάντηση της Αθήνας και της Λευκωσίας
Απέναντι στην προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλει μονομερώς τις απόψεις της, η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρούν σταθερή και ανυποχώρητη στάση.
Απορρίπτουν στο σύνολό τους αυτές τις ενέργειες ως νομικά ανυπόστατες και χωρίς καμία διεθνή ισχύ.
Και οι δύο πρωτεύουσες ξεκαθαρίζουν σε κάθε τόνο ότι η μοναδική αποδεκτή βάση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών είναι το Διεθνές Δίκαιο και η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Tο gaidouri.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε.
Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το gaidouri.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.