ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

[ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ][bleft]

Αμυντική βιομηχανία ως εδώ: Σε εθνικά επικίνδυνες καταστάσεις οδηγεί η αβεβαιότητα !


Η ελληνική αμυντική βιομηχανία εκπέμπει SOS. Βρίσκεται σε απόλυτη παρακμή και αν δεν βρεθεί άμεσα λύση τότε οι επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα κινδυνεύουν με “λουκέτο”. Εξέλιξη εξαιρετικά δυσάρεστη και ζημιογόνα όχι μόνο από πλευράς θέσεων εργασίας, αλλά και από στρατηγικής-αμυντικής-εθνικής άποψης.

Τα τελευταία χρόνια “βούλιαξαν” στα χρέη, απαξιώθηκαν, σε ένα βαθμό σκοπίμως για να επιδοτηθούν ξένες επιχειρήσεις και έφτασαν σήμερα, λόγω και του μνημονίου, στο χείλος του γκρεμού. Η μόνη λύση πλέον είναι η άμεση αποκρατικοποίηση τους όσο ακόμη υπάρχει ενδιαφέρον και η επαναλειτουργία τους προκειμένου να αναλάβουν υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Τα περί στρατηγικών συμφωνιών και να μείνουν στο κράτος είναι ιδεατό σενάριο αλλά είναι πλέον αδύνατον να εφαρμοστεί. Οι δανειστές δεν επιτρέπουν στο κράτος να συντηρεί επιχειρήσεις ζημιογόνες ως επί το πλείστον. Δεν επιτρέπει καν να μπει το κράτος εγγυητής στα δάνεια και ούτε πρόκειται να επιτρέψουν και στο μέλλον.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις από την άλλη χρειάζονται έναν “σύμμαχο” για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, από τη στιγμή που οι δανειστές επιβάλλουν αφοπλισμό της χώρας και η κυβέρνηση το δέχεται.

Αφού οι αμυντικές δαπάνες περικόπτονται συνεχώς και το Στράτευμα δεν έχει χρήματα να αγοράσει ούτε βίδες και καύσιμα, τώρα ακυρώνονται έστω κάποια μικρά προγράμματα που υπήρχε ελπίδα να υλοποιηθούν προκειμένου να μην περικοπούν οι μισθολογικές προαγωγές των στρατιωτικών.

Κανείς δεν θέλει να κοπούν χρήματα από μισθούς και συντάξεις και ειδικά ανθρώπων που είναι υπεύθυνοι για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας, όπως τα στελέχη των Ένοπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Το να περικόπτονται όμως συνεχώς οι δαπάνες για εξοπλιστικά και την ίδια στιγμή οι αμυντικές βιομηχανίες να απαξιώνονται είναι ένα ζήτημα εθνικής σημασίας.

Γιατί τώρα μπορεί κουτσά στραβά να τα βγάζουν πέρα οι Ένοπλες Δυνάμεις (αν και η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο) λόγω του φιλότιμου και της αυταπάρνησης των στελεχών. Αργότερα όμως τι θα γίνει;

Όσο λοιπόν υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον για τις αμυντικές βιομηχανίες θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση για να καταφέρει να τις διατηρήσει σε λειτουργία. Είναι επίσης η μόνη λύση να μπορέσουν και οι Ένοπλες Δυνάμεις να υλοποιήσουν κάποια εξοπλιστικά προγράμματα που έχουν άμεση ανάγκη.

Για την ΕΛΒΟ έχουν κατατεθεί κάποιες προτάσεις αποκρατικοποίησης από το 2014 , αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν προχωρήσει. Αποτέλεσμα αυτού είναι να έχουν “παγώσει” τα πάντα. Δεν δουλεύει κανείς και τίποτα.

Έχουν κολλήσει ακόμη και τα BMP-1 που ήταν να αναβαθμιστούν στην ΕΛΒΟ και να πουληθούν στην Αίγυπτο. Η συμφωνία αυτή έχει υπογραφεί από πέρυσι τον Αύγουστο αλλά δεν έχει προχωρήσει. Στην επιχείρηση μία τονωτική ένεση έχουν δώσει τα φορτηγά που παρήγγειλε η Κύπρος, αλλά μιλάμε για σταγόνα στον ωκεανό.

Στην ΕΑΒ η ίδια κακή κατάσταση. Και είναι η μόνη επιχείρηση που μπορεί να πάρει μεγάλα συμβόλαια, ανεξάρτητα αν λόγω της πολιτικής του παρελθόντος η βιομηχανία έμεινε χωρίς προσωπικό και τεχνογνωσία. Μπορεί ακόμη να τα καταφέρει αρκεί να υπάρξει στρατηγικός επενδυτής που θα αναλάβει την επιχείρηση να την... απογειώσει.

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν ελλείψεις σε προσωπικό (αν και υποτίθεται πως το θέμα αυτό θα λυθεί) και η ΕΑΒ δεν μπορεί να υλοποιήσει τα συμβόλαια που έχει τόσο με την Πολεμική Αεροπορία όσο και με ξένες εταιρείες, αν και η μεγαλύτερη, που αποτελεί και της δίνει δουλειές είναι η αμερικανική Lockheed Martin.

Στα ΕΑΣ η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική λόγω χρεών, ελλείψεων σε προσωπικό και μηχανολογικό εξοπλισμό. Αν και εκεί υπάρχουν ακόμη δυνατότητες. Τι να το κάνεις όμως όταν παίρνει συμβόλαια και δεν μπορεί να τα υλοποιήσει, όπως έγινε με τις σφαιρες των 5,56 χιλ. και των βολίδων των 40 χιλ., συμβόλαιο που πήρε από το Abu Dhabi.

Ακόμη και τα σχέδια των Ρώσων να δημιουργήσουν μία γραμμή παραγωγής στο Αίγιο για την κατασκευή των “Καλάσνικοφ” δεν προχωράει, καθώς τα ΕΑΣ έχουν εγγενή προβλήματα.

Δεν μιλάμε δε για την ναυπηγική βιομηχανία που βουλιάζει χωρίς αυτή τη στιγμή να ενδιαφέρεται κανείς και για τίποτα. Κι αυτό όταν η κυβέρνηση μιλάει για ανάπτυξη και είχε στο πρόγραμμα της πρόγραμμα “εθνικού σκάφους”.

Χωρίς λοιπόν άμεσες κινήσεις που μπορούν να αποφέρουν αποτελέσματα η εγχώρια αμυντική βιομηχανία είναι καταδικασμένη να σβήσει και μαζί της θα υποστείο ένα σοβαρό πλήγμα η άμυνα και ασφάλειας της χώρας.






ΠΗΓΗ