ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

[ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ][bleft]

Σοκ για τους εργαζόμενους στη Χαλυβουργική ! Σε διαθεσιμότητα 112 από τους 172 !

Δεν έχουν τέλος τα προβλήματα για τους εργαζόμενους της «Χαλυβουργικής» καθώς για μια ακόμη φορά η εργοδοσία των αδερφών Αγγελόπουλων.

αποφάσισε να θέσει σε διαθεσιμότητα τους 112 από τους συνολικά 172 εργαζόμενους του εργοστασίου, αρχής γενομένης από την Παρασκευή 9 Οκτώβρη.

Η σχετική ανακοίνωση έγινε στη διάρκεια της συνάντησης που είχαν τη Δευτέρα 5 Οκτώβρη το Σωματείο Εργαζομένων της «Χαλυβουργικής» με τη διοίκηση της εταιρείας.

Πιο συγκεκριμένα, από την Παρασκευή 9 Οκτώβρη 2015 και για διάστημα 10 εβδομάδων θα βγουν σε διαθεσιμότητα 85 εργαζόμενοι, ενώ άλλοι 27 εργαζόμενοι θα βγουν σε διαθεσιμότητα από 3 έως 8 εβδομάδες. Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι θα καθορίσουν τη στάση τους έναντι της εργοδοσίας, καθιστώντας σαφείς –μέσω ανακοίνωσης- τις προθέσεις τους για δυναμικές αντιδράσεις.

Οι ταξικές δυνάμεις της «Αγωνιστικής Ενωτικής Κίνησης Χαλυβουργικής» επισημαίνουν: «Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η διεύθυνση της «Χαλυβουργικής» κάλεσε το Σωματείο μας σε διαβούλευση με θέμα «Διαθεσιμότητες». Έτσι μετά τις διαθεσιμότητες της «SOVEL» το καλοκαίρι και την εκ περιτροπής εργασία στη «Χαλυβουργία» στο Βόλο και οι δικοί μας εργοδότες συνεχίζουν ό,τι κάνουν και οι άλλοι βιομήχανοι του κλάδου και φορτώνουν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στους εργαζόμενους.

Από το Φλεβάρη του 2013 η «Χαλυβουργική» προχώρησε σε δυο γύρους «οικειοθελών αποχωρήσεων» – απολύσεων, σε μειώσεις μισθών, σε μια τρίμηνη διαθεσιμότητα με την ίδια πάντα δικαιολογία, ότι με αυτόν τον τρόπο θα κρατηθεί ζωντανή η εταιρεία από τις επιπτώσεις της κρίσης. Η αλήθεια είναι ότι οι Αγγελόπουλοι, που απέκτησαν αμύθητη περιουσία από τα κέρδη της «Χαλυβουργικής» στα τόσα χρόνια που λειτουργεί, κέρδη λουσμένα με τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, έχουν επιλέξει να επενδύουν αλλού τα κέρδη τους, βλέποντας ότι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο χάλυβας δεν έχει κέρδη.

Παράλληλα, τόσο οι δικοί μας εργοδότες όσο και οι ιδιοκτήτες των άλλων χαλυβουργιών, εκμεταλλευόμενοι τη συμβιβασμένη στάση που κρατούν τόσο η ηγεσία της ΠΟΕΜ όσο και οι πλειοψηφίες στα Σωματεία των χαλυβουργιών, βάζουν μπροστά τους εργαζόμενους για να ικανοποιηθούν τα δικά τους αιτήματα όπως φθηνή Ενέργεια, χαμηλά δημοτικά τέλη, έχοντας ως στόχο όταν και όποτε έρθει η ανάκαμψη στον κλάδο να καλύψουν τη χασούρα που είχαν και να βγάλουν ακόμα πιο πολλά υπερκέρδη.

Συνάδελφοι, η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί, δεν γίνεται να είμαστε έρμαιο του κάθε εργοδότη, έρμαιο της κάθε κυβέρνησης, που διαχρονικά ανεξαρτήτως ποιο αστικό κόμμα κυβερνά βάζει τα συμφέροντα των βιομηχάνων πάνω από αυτά των εργαζομένων.

Απαιτείται να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να δώσουμε εμείς λύση στα προβλήματά μας. Οι χαλυβουργίες δεν δουλεύουν ή υπολειτουργούν λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ανάγκες για χάλυβα. Η χώρα μας έχει ανάγκη από υποδομές που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες -σχολεία, λιμάνια, αντιπλημμυρικά και αντισεισμικά έργα κ.α.- έργα που θα δώσουν δουλειά και στους χαλυβουργούς, αλλά και σε χιλιάδες άλλους εργαζόμενους.

Για να γίνει αυτό όμως απαιτείται να γυρίσουμε την πλάτη μας τόσο στην πλειοψηφία του Σωματείου όσο και στην πλειοψηφία της ΠΟΕΜ όπου από κοινού καλλιεργούν τη λογική της αναμονής, που καλούν σε κινητοποιήσεις χωρίς οργάνωση, χωρίς ταξικό προσανατολισμό, χωρίς δηλαδή να εκφράζουν και να υπερασπίζουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, που από την αρχή είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Με αυτό τον τρόπο οδηγούν τους εργαζόμενους στην απογοήτευση και στην ηττοπάθεια.

Συνάδελφοι, το πρόβλημα είναι καθαρά πολιτικό και έχει να κάνει ξεκάθαρα με τα σχέδια που έχει η ΕΕ για τη χώρα, σχέδια που καλεί τις εκάστοτε κυβερνήσεις να τα υλοποιήσουν με τα γνωστά αποτελέσματα για τους εργαζομένους που τα βιώνουμε όλοι μας.

Χρειάζεται να αγωνιστούμε για να λυθούν τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου μας. Κόντρα στις λογικές ότι είμαστε μόνοι. Πρέπει να συντονίσουμε τη δράση μας με το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής που συσπειρώνει εκατοντάδες μεταλλεργάτες και καθημερινά παλεύει για τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου μας, πρέπει να αγωνιστούμε μαζί με την Ομοσπονδία των Οικοδόμων μιας και αιτήματα είναι κοινά αλλά και με άλλα Σωματεία, Συνδικάτα, Ομοσπονδίες που έχουν ταξικό προσανατολισμό. Έτσι μόνο θα βρεθεί λύση στα προβλήματά μας».





ΠΗΓΗ